Bonaire, History, The Six Villages, Rincon, Antriol, Kralendijk, Nikiboko, Nort’i Saliňa and Tera Còrá, 1527-1850

RINCON

Het oudste is Rincon, een dorp gesticht door de Spanjaarden in 1527 toen ze de Indiaanse bewoners weer terug brachten naar Bonaire om er te wonen. Ze brachten ook vee om op Bonaire te houden, en richtten Rincon op waar de toezichthouder zich vestigde beschermd door heuvels en de woeste kust tegen aanvallen van vijanden vanaf de zee. De Indianen werkten als veehouders voor ze. Toen er Afrikaanse slaven naar Bonaire werden gebracht werden deze ook in Rincon gehuisvest. Naast het leven van de kunuku was het leven als visser en zeeman ook van belang voor de bewoners van Rincon. In de gemeenschap van Rincon zijn de gewoontes die verband houden met het leven van de kunuku, van de zee en geleid door spiritualiteit het best bewaard tot de dag van vandaag. Voor velen geldt Rincon nog steeds als de bakermat van de cultuur van Bonaire met volksfeesten als simadan, San Juan, San Pedro en Barí.

ANTRIOL

Antriol is in 1626 ontstaan toen een groep Spanjaarden en Portugezen naar Bonaire werd gedeporteerd en zich in het binnenland “al interior” hebben gevestigd. “Al interior” is later Entrejol geworden en nog later Antriol, waar meerdere mensen zich kwamen vestigen, b.v. gezinnen van vrije lieden die de opdracht hadden gekregen om in 1850 Rincon te verlaten. Op oude kaarten en overheidsdocumenten komt ook de naam Den Tera voor. De gemeenschap te Antriol leefde van de kunuku’s in de buurt maar ook van kunuku’s te Tras di Montaña. Verschillende dorpelingen werkten op plantages die werknemers nodig hadden. Het leven van de zee richtte zich op het gebied rond Lagun en de baai van Playa. Ook als zeelieden probeerden de inwoners van Antriol hun boterham te verdienen. Verschillende mannen gingen tijdelijk als arbeider werken in het buitenland (Cuba en Venezuela). Antriol is een dorp dat tot de jaren 70 van de 20ste eeuw Simadan, San Juan en San Pedro vierde.

KRALENDIJK

Kralendijk of Playa was de plek waar de meeste schepen die Bonaire aandeden voor anker gingen te “de Ree”. Aan de baai van Kralendijk bouwden de Nederlanders na hun verovering van Bonaire in 1636 een stenen fort genaamd Fort Oranje om er 40 man te stationeren. Op een kaart uit 1812 van H. Abbing wordt het fort met enkele woningen aangegeven. Tijdens de Engelse bezetting van Bonaire (1799-1816) werd afgeweken van de regel dat het niet toegestaan was blanke handelslui zich te Bonaire te laten vestigen. Vanaf 1816 was Fort Oranje ook de woning voor de gezaghebber en Kralendijk werd het centrum van de overheid en handel. Met een prachtige baai is Playa een dorp geworden waar veel vissers, zeelieden en ook verschillende bouwers van schepen en vissersboten zich vestigden. Vele boteneigenaars en plantage-eigenaars woonden in Playa.

NIKIBOKO

Nikiboko was voor het eerst te zien op een kaart van 1825 als Nokoboki gespeld. Nikiboko was nog een dorp waar de bewoners hun brood verdienden op zee als zeeman en visser maar ook als boer. Lac en Sorobon waren de plekken waar de vissers gingen vissen in de baai of op open zee. Het was een dorp dat deed aan de viering van Simadan, Barí, San Juan en San Pedro maar ook aan maskarada. Van deze vieringen komen San Juan en San Pedro nog geregeld voor. Nort’i Saliña is te zien op een kaart van Conradi en Jarman uit 1866 als Kunuku Bieu. Een dorp dat tot op heden verschillende inwoners heeft die het Indiaanse uiterlijk vertonen en met trots over hun Indiaanse afkomst praten. Het was een dorp waar Europeanen zich hadden gevestigd en samen met de Indianen een gesloten samenleving hebben gevormd die niet gemakkelijk was om binnen te dringen als buitenstaander. Ook hier overheerste het leven van de kunuku en de zee. Visser, zeeman en boer naast andere beroepen vormden de basis van inkomsten in het dorp. Opmerkelijk is dat de inwoners met name bekend waren als houtskoolbranders.

NORT’I SALIÑA

Nort’i Saliña kende ook enkele booteigenaars in de geschiedenis. Volksfeesten die tot op heden nog voortbestaan zijn Maskarada en San Juan. Barí en Simadan worden niet zo veel meer gevierd.

TERA CÒRÁ

Het dorp Tera Kòrá, zo genoemd omdat de grond daar rood van kleur is, is ontstaan in februari 1850 toen de gezaghebber Jan Schotborg Claaszoon aan 45 gezinnen de opdracht had gegeven om gedwongen te verhuizen van Rincon naar Mundu Nobo. Na enige tijd verhuisde er ook een groep slaven naar Mundu Nobo, waar vandaan zij naar de zoutpannen konden lopen om in de zoutwinning bij Pekelmeer of Saliña te gaan werken. De naam Mundu Nobo is blijven bestaan tot aan het begin van de 20ste eeuw, toen die veranderde in Tera Kòrá(Tera Còrá). Het leven bestond hier uit het werken op de kunuku, het leven van de zee en het werken in de zoutpannen. De traditionele vieringen van Simadan, Barí, San Juan en San Pedro leven nog voort zij het dat de frequentie aan het dalen is.

SRC: Beleidsnota- Cultuur- Bonaire-2010 (pdf). Bonaire Gov.

©2012 Olivier Douvry/GlobeDivers

About these ads

Tagged as: , , , , , , , , ,

Categorised in: 2012, Bonaire, Library, Maps and Charts, News, People

Please, leave a reply.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

©2014 Olivier Douvry/GlobeDivers
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 117 other followers

%d bloggers like this: